[ 8 de Outubro de 2012 13:00 a 21 de Outubro de 2012 13:00. ] Estamos valorando a posibilidade de facer un caderno cos micro-relatos, financiado pola vía do mecenado. Aqueles artistas que queirades participar cunha ilustración, debuxo, foto… (en branco e negro) enviade un correo a microrelatoxigante@yahoo.com. Ler máis…
|
|
||||
        |
O Xigante de Magarelos, Monchiño lle decían, foi un malpocado máis dos que vagan por estes lares, ao que a vida lle quitou máis do que lle deu. Agraciouno con altura, pero tamén con amargura. Pensou que podería coñecer mundo, e foi o mundo o que ollou para él. A gaiola devecía por días, pero a [...] Ler máis… Non sabía moito sobre o xigante. Collín o caxato e fun andando cara Magarelos.Nunha casa esborrallada, a sombra dunha parra, estaban sentadas 2 mulleres vellas coa ollada sostendo 80 anos de vida dura. De pé un home de 50 anos sostendo o seu bandullo hipertrofiado e un bigote de fai 30 anos. – Boas tardes, vai [...] Ler máis… Chámome Ramón Fernández Pérez e no intre de escribir estas memorias non sei os anos que teño, porque nacín dúas veces e non morrín ningunha. Na miña casa de Magarelos somos dous irmáns, un pai que marchou para Cuba e unha nai que andou a pedir esmola. De tanta fame que pasei empecei a medrar ó [...] Ler máis… Como unha bandeira que ondea no cumio dunha montaña, o Xigante flameaba na cima de Magarelos, vendo todo o val de Allariz. Ninguén estaba seguro de porqué un rapaz tan alto nacera tan lexos do lugar donde triunfan tódolos altos, a NBA. Uns decían que ía ser o primeiro galego na gran liga americana, outros [...] Ler máis… O Mochiño xa de cativo, andou percorrendo na compaña de súa nai, todos os doutores de aquí de acolá, na procura dun remedio que puxera fin a súa doenza; pero que ninguén lle soubo atopar. Era el neniño de moi grande corazón, tanto, que o que crecía dentro do seu peito, dicían os galenos, que como [...] Ler máis… Apreixado de mans e pés, un descomunal corpo era agarimado por un episodio espasmódico, estado convulsivo sincronizado coa fervenza da derradeira inspiración. Sete bocalladas mergulladas no baleiro dunha expiración forzada e sonora, evasiva estrondosa e perturbadora, non existía dúbida, a dona do espírito moura xa acompañaba ao xigante no seu leito. Invasión de tristura nun físico que [...] Ler máis… O Monchiño, o xigante de Magarelos, tremía se pensaba que os seus dous metros e trinta e cinco centímetros estiveran a piques de se alistar naquela guerra do 1936 de número maldito. Menos mal que o declararan inútil por exceso de estatura. Alí, na fronte, matabas ou matábante. Aquí, só mataban. O Monchiño arrepiaba. Deprimíase. Por [...] Ler máis… Aínda cos ollos entreabertos, a piques de quedarme durmida ollaba para o tío Manolo.Como cada ano polo verán, acostumaba a relatarme as súas aventuras de mozo no pobo: ” Eu, era amigo do Xigante de Magarelos”, comentaba con ton arrogante mentres daba unha chupada o ducados que tiña entre mans. Xuntàbamonos [...] Ler máis… A altura indica excelencia, dignidade, categoría… por iso din que hai que saber estar á altura das circunstáncias. Así e todo, ninguén foi quén de apreciar a túa singularidade. Solitario incomprendido, o fermoso agasallo que che fixo a natureza, foi admirado como espantoso prodixio, mesturando sentimentos de envexa, asombro e pavor, polo formidable poder da túa superioridade. Qué [...] Ler máis… |
   |
||
|
Libraría Aira das Letras - Emilia Pardo Bazan, 5 baixo - 32660 Allariz (Ourense) -
 - Aviso Legal
|
||||
Loading ...